Czy Twój pies denerwuje się, gdy przygotowujesz się do wyjścia? Wariuje z radości, kiedy wracasz do domu? A może zdarzyło się, że podczas Twojej nieobecności zniszczył Ci buty, zadrapał pazurami drzwi lub obgryzł róg stołu? Jeśli na wszystkie pytania odpowiedź brzmi “tak”, prawdopodobnie Twój pies ma lęk separacyjny. Przeczytaj artykuł i dowiedz się jak sobie z nim poradzić. 



Czym jest lęk separacyjny u psów i jak się objawia?

Lęk separacyjny to silny niepokój, który pojawia się, gdy pies zostaje sam w domu. Panika może być na tyle przytłaczająca, że pies staje się destrukcyjny. Po Twoim wyjściu nieustannie szczeka lub wyje, załatwia swoje potrzeby fizjologiczne, podgryza meble i niszczy wszystko, co się napatoczy. Charakterystyczne zniszczenia, powstałe w wyniku lęku separacyjnego to te w okolicach okien i drzwi. Mogą świadczyć o podejmowanej próbie ucieczki psa.


Innym objawem może być szalone powitanie Cię przez Twojego psa, kiedy wracasz do domu. Co najmniej jakbyście nie widzieli się od lat. Choć na pierwszy rzut oka można ocenić, że są to problemy behawioralne, niestety są wynikiem silnego stresu.


O lęku separacyjnym może świadczyć zwiększenie aktywności psa w czasie, gdy przygotowujesz się do wyjścia z domu. Czworonóg może wtedy niespokojnie chodzić i węszyć. W innym wypadku zacznie skakać, tarzać się, chodzić za Tobą krok w krok lub gonić własny ogon. 


Reakcją na lęk separacyjny może być też obniżona aktywność w postaci apatii i smutku. Pies wówczas odmawia jedzenia i picia, a posiłki spożywa tylko w obecności właściciela.



Jak rozpoznać lęk separacyjny u swojego psa?

Lęk separacyjny jest stresujący zarówno dla psów, jak i właścicieli. Zanim go zdiagnozujesz, rozpoznaj czy przyczyna niepożądanych zachowań nie leży gdzie indziej. Przydatna w postawieniu diagnozy będzie Twoja baczna obserwacja pupila. Na początku wyklucz:


  • problemy medyczne

Wypróżnianie się w domu może być spowodowane infekcją dróg moczowych, chorobami przewodu pokarmowego lub nieprawidłowo przeprowadzonego treningu czystości. Zwróć się do weterynarza, aby wykluczyć jakiekolwiek problemy medyczne.


  • nudę

Sprawdź, czy Twój pupil najzwyczajniej w świecie nie nudzi się sam w domu. Być może psiakowi brakuje codziennej aktywności fizycznej i umysłowej. A podczas Twojej nieobecności daje upust swojej energii. Zapewnij swojemu pupilowi dużą dawkę codziennego ruchu. Jeśli problem z niszczeniem mieszkania pozostanie - prawdopodobnie pies odczuwa lęk separacyjny. 


  • inne lęki

Zweryfikuj czy problem z destrukcyjnym zachowaniem psa nie wynika z zamkniętej, małej przestrzeni lub głośnych, nieoswojonych dźwięków. Takich jak burza czy remont. Niektóre psy szczekają lub wyją w odpowiedzi na różne czynniki w ich otoczeniu, takie jak nieznane obrazy i dźwięki. 



Skąd bierze się lęk separacyjny?

Nie ma jednoznacznych dowodów wskazujących dokładnie, dlaczego psy odczuwają lęk separacyjny. Jednak problem ten znacznie częściej dotyka psów adoptowanych ze schronisk. 


Oto kilka sytuacji, które mogą rozwinąć lęk separacyjny u psa:

  • zmiana opiekuna lub rodziny - umieszczenie psa w schronisku lub przekazanie nowemu opiekunowi;
  • zmiana rytmu dnia - zwiększenie czasu, kiedy pies zostaje sam w domu;
  • przeprowadzka do innego miejsca zamieszkania;
  • nagła nieobecność członka rodziny, spowodowana śmiercią lub wyprowadzką;
  • brak lub niewłaściwie przeprowadzona socjalizacja.





Jak pokonać lęk separacyjny

Pokonanie lęku separacyjnego wymaga dużo cierpliwości i przemyślanej pracy z Twojej strony. Dobrym krokiem będzie skontaktowanie się z behawiorystą, który pokaże Ci jak radzić sobie z tym problemem. Im szybciej zaczniesz, tym większe szanse na całkowite wyeliminowanie lęku separacyjnego. Oto kilka porad, które możesz zastosować:


  • zmień poranną rutynę

Większość ludzi przed wyjściem z domu: bierze prysznic, ubiera się, wkłada płaszcz, łapie klucze. W ten sposób sygnalizuje psu, że zbiera się do wyjścia. Gdy Twój pupil rozpozna Twoją rutynę, jego niepokój może zacząć narastać od pierwszego kroku. Zanim wyjdziesz z domu, pies może już wpaść w panikę. 


Niektórzy właściciele obdarzają swoje psy czułością i uwagą tuż przed wyjściem z domu i zaraz po powrocie. Niestety, może to przyczynić się do niepokoju Twojego psa. Aby temu zapobiec, zignoruj go, gdy jest rozemocjonowany i pobudzony po Twoim powrocie, oraz 30 min przed wyjściem. W ten sposób pokażesz swojemu pupilowi, że wchodzenie i wychodzenie nie jest niczym niezwykłym. Co możesz zrobić inaczej?

Wprowadź pewne zmiany w swoim zachowaniu. Zwróć uwagę na rzeczy, które robisz, zanim wyjdziesz z domu i zacznij je wykonywać losowo w ciągu dnia. Na przykład możesz chwycić klucze i usiąść, aby obejrzeć telewizję lub założyć płaszcz i nakarmić psa. W ciągu kilku tygodni Twój pies nie powinien już wiązać tych czynności z Twoim wyjściem, a część niepokoju powinna zostać złagodzona.

  • nie wzmacniaj lęku separacyjnego u psa

Pamiętaj, by nie wzmacniać lęku psa. W żadnym wypadku nie głaszcz i nie pocieszaj go, gdy występują u niego objawy lęku separacyjnego. W ten sposób jedynie pogłębiasz w nim przekonanie, że powinien się bać w danej sytuacji.

Pokaż psu zależność między samotnością, a dobrymi rzeczami, takimi jak zabawa i pyszne jedzenie. Aby rozwinąć tego rodzaju skojarzenia, za każdym razem, gdy wychodzisz z domu, zaoferuj swojemu psu absorbującą zabawkę, wypełnioną smakołykami. 

  • małymi krokami zostawiaj psa samego

Metodą małych kroczków naucz psa zostawania samemu. Na początku nie wychodź z domu, udaj się do innego pomieszczenie na minutę lub dwie. Jeśli pies zachowa spokój, nagródź go. Następnie stopniowo wydłużaj czas swojej nieobecności. 

Gdy pies oswoi się z faktem, że nic złego się nie dzieje, kiedy wychodzisz. A do tego wracasz zawsze ze smakołykiem, w kolejnym kroku przećwicz wychodzenie z domu. Na początku czekaj pod drzwiami, gdy pies będzie reagował spokojnie, wprowadź dłuższe wyjścia. 

  • tego nie rób

Nie stosuj kar werbalnych czy fizycznych. Niespokojne zachowanie psa nie jest wynikiem nieposłuszeństwa ani złośliwości. To reakcja na ogromny stres. Twój pupil panikuje, kiedy zostaje sam, ponieważ jest bardzo zdenerwowany. Jeśli go ukarzesz, może to tylko nasilić stan lęku separacyjnego.



***

Pamiętaj, że praca nad lękiem separacyjnym swojego psa może być długa i wymagająca. Skorzystaj z pomocy behawiorysty, jeśli sobie nie radzisz. Specjaliści mają doświadczenie w pracy z psami takimi jak Twój i udzielą wskazówek, dzięki którym szybciej uporasz się z problemem. 

Bądź cierpliwy i konsekwentny podczas całego procesu. Może to zająć dużo czasu, ale Twój pies w końcu wykaże poprawę. W ciężkich przypadkach terapię lęku separacyjnego można wesprzeć farmakologicznie, ale tylko pod okiem lekarza weterynarii.