Akita Inu jest starożytną rasą pochodzącą z Japonii. Ten duży, silnie i proporcjonalnie zbudowany pies ma z natury bardzo spokojne, wrażliwe i uczuciowe nastawienie wobec swojej rodziny. W stosunku do obcych natomiast okazuje dużą rezerwę. Akita dostosowuje się do różnych trybów życia, równie dobrze może spać przez cały dzień, jak i aktywnie spędzać czas ze swoim właścicielem. Wymaga właściciela doświadczonego i świadomego cech tej rasy.


SPIS TREŚCI


    1. Historia rasy
    2. Pies myśliwski do polowań na grubą zwierzynę
    3. Akita Inu zawodnikiem walk psów
    4. Japońska Akita Inu i amerykańska Akita Inu
    5. Akita Inu a Shiba Inu
    6. Wygląd, wielkość i proporcje
    7. Sierść i umaszczenie
    8. Charakter Akita Inu
    9. Zdrowie
    10. Pielęgnacja
    11. Żywienie Akity Inu
    12. Czy dogadam się z Akitą Inu?
    13. Hodowla Akity Inu w Polsce
    14. Cena, czyli ile kosztuje Akita Inu?
    15. Ciekawostki

Historia rasy

Akita Inu to rasa psów należących do grupy szpiców i psów pierwotnych, których genotyp jest najbardziej zbliżony do wilka. Pierwotnie wyhodowana w Japonii Akita Inu wykorzystywana była do walk psów i polowań. Współczesnych przedstawicieli tej rasy najczęściej spotkamy w roli psa stróżująco-obronnego lub psa rodzinnego. Akita Inu z wysokością w kłębie 66-71 cm u samców oraz 61-66 u samic jest największą spośród japońskich ras psów.

Nazwa Akita Inu pochodzi od prefektury Akita, czyli jednostki administracyjnej w północnej części Japonii. Szacuje się, że przodkowie tej rasy przybyli do Japonii z pierwszą falą imigrantów zwanych Ainiu oraz z kolejnymi osadnikami już około 15 tys. lat p.n.e. Wyjątkowa, pochodząca z kontynentu prarasa została rozpowszechniona w neolicie. Za bezpośredniego przodka japońskich szpiców uznaje się dzisiaj nieistniejącego nippona Inu, który był dużo mniejszy w porównaniu do współczesnego Akita Inu. 

Na wyspach Japońskich Akita Inu znana była także z towarzyszenia samurajom. Przedstawiciele tej rasy zajmują stałe miejsce także w japońskiej mitologii, natomiast w literaturze Akita Inu jest symbolem rasy z posiadaniem, której wiązały się określone wierzenia. Wśród ówczesnej ludności te wyjątkowe psy cieszyły się wielkim poważaniem i stanowiły niezwykłą wartość użytkową.

Pies myśliwski do polowań na grubą zwierzynę

Akita Inu jest psem posiadającym bardzo silny instynkt myśliwski. Japończycy w drugiej połowie XIX wieku w regionie Odate w celu zdobywania pożywienia wykorzystywali Akitę Inu do polowań na grubą zwierzynę. Tamtejsze psy brały udział w polowaniach na jelenie, dziki, a nawet niedźwiedzie. 

W historii Japonii był okres, w którym możliwość posiadania psa do polowań posiadał wyłącznie Shogun. Miejscowa społeczność średniej wielkości psy do polowań określała mianem Akita Matagi lub Matagi Inu. Zadaniem psa było wówczas dogonienie zwierzyny i utrzymywanie jej w jednym miejscu aż do momentu przybycia myśliwego, który następnie oddawał strzał. Ciekawostką jest, że Akita Inu polowały w parach, zwykle pies i suka.

Akita Inu zawodnikiem walk psów

O walkach psów w Japonii są dużo wcześniejsze wzmianki niż o wykorzystywaniu ich do polowań. Prawdopodobnie wynika to z faktu, iż polowania uznawano za coś zupełnie zwyczajnego i niewielu kronikarzy chciało zapisywać te informacje na kartach historii. 

Walki psów były organizowane nie tylko na rodzimych terenach Akity Inu, ale także w wielu innych obszarach kraju kwitnącej wiśni. Wierząc ustnym przekazom oraz tradycjom w Odate żyły rodziny, które hodowały psy przeznaczone do walki. Pojedynki psów skupiały wokół siebie dużą publiczność, a dla niektórych stanowiły nawet źródło dochodu.

W okolicach 1897 roku do prefektury Akita przybyły psy Tosa z prefektury Kochi, która swą sławę zawdzięczała walkom psów. Początkowo silniejsze niż Tosa psy Akita Inu wygrywały walki. Sytuacja zaczęła się jednak zmienić, gdy japońscy hodowcy zaczęli krzyżować swoje psy z dużymi europejskimi rasami takimi jak: bernardyny, mastify czy dogi niemieckie. Z czasem psy Tosa stały się dużo większe i silniejsze niż Akita Inu.

Organizowane na dużą skalę walki psów miały też wpływ na rasę Akita Inu. Hodowcy, widząc silniejsze psy swojej konkurencji, postanowili skrzyżować Akitę Inu z dużymi psami z Europy. Z czasem charakterystyczne dla Akity Inu cechy zaczęły zanikać, uszy stały się oklapnięte, nie mówiąc już o zmianach psychicznych. 

Z powodu zanikania tak wyjątkowej i pożądanej niegdyś rasy wielu japończyków postanowiła walczyć, aby psy japońskie zostały psami japoński oraz aby nie krzyżować ich z europejskimi rasami. W 1927 roku powstało stowarzyszenie mające dbać o czystość rasy Akita Inu.

Tak jak drzewa mogą otrzymać status pomnika przyrody, tak w 1931 Akita Inu została nazwana naturalnym monumentem, czyli czymś na wzór “żywego zabytku”.

Japońska Akita Inu i amerykańska Akita Inu

Do 1945 roku wywóz Akity z Japonii, gdzie była kulturalnym monumentem, był zakazany. Wraz z końcem II Wojny Światowej ilość przedstawicieli rasy Akita Inu znacznie się zmniejszyła, a ich wygląd i charakter znacznie się od siebie różniły. Z tych różnych typów Akity wykształciły się dwie linie: japońska Akita Inu, która jest tematem tego opracowania, oraz amerykańska Akita Inu, która powstała po tym, jak po wojnie amerykańscy żołnierze zabrali kilka osobników do Stanów Zjednoczonych, gdzie rozpoczęto celową ich hodowle. 

W Japonii hodowcy postawili na odtworzenie pierwotnego charakteru i wyglądu rasy i w tym celu krzyżowali je z tak zwanymi Matagi Akitas. Obie rasy — zarówno pierwotne, nieco mniejsze japońskie Akity, jak i troszkę ciemniejsze i większe amerykańskie Akity — dziś są niezależnymi rasami uznanymi przez Międzynarodową Federacją Kynologiczną.

Amerykańska akita inu

Akita Inu a Shiba Inu

Ze względu na atrakcyjny wygląd i życzliwość japońskie rasy Shiba Inu i Akita Inu są kochane przez wielu miłośników zwierząt. Na pierwszy rzut oka wyglądają niemalże tak samo, ale to głębokie złudzenie. Psy różnią się od siebie cechami charakteru, pochodzeniem, rozmiarem i oczywiście przeznaczeniem. Zawodowi hodowcy mają kilka kryteriów, dzięki którym mogą je odróżnić.

Pierwszą zdecydowaną różnicą przedstawicieli tych dwóch ras jest wielkość. Akita Inu jest wyższa i większa niż Shiba Inu. Gdy zastanawiamy się, którą rasę wybrać wielkość powinna być jednym z czynników do uwzględnienia. Shiba Inu może mieszkać nawet w niewielkim mieszkaniu, ale Akita Inu będzie czuć się bardziej komfortowo w domu z dużym podwórkiem. Wynika to z faktu, że większy pies potrzebuje większej przestrzeni.

Objętość sierści jest kolejnym kryterium różniącym rasy od siebie. Akita Inu ma grube i puszyste futro, natomiast sierść Shiba Inu jest mniej obszerna. Dla pierwszej rasy szczotkowanie jest konieczne raz w tygodniu, natomiast drugą zaleca się szczotkować niemalże codziennie za pomocą specjalnego grzebienia, który ma puhoder w swojej konstrukcji.

Akita Inu i Shiba Inu

Wygląd, wielkość i proporcje

Jako rasa szpiców, wygląd Akita Inu odzwierciedla jej pierwotne przystosowanie do zimnych warunków pogodowych. Charakterystyczne cechy fizyczne rasy to duża niedźwiedzia głowa z prostymi, trójkątnymi uszami osadzonymi pod niewielkim kątem w stosunku do łuku szyi. Wyróżniające największą japońską rasę trójkątne oczy Akity Inu są małe, ciemne i głęboko osadzone.

Akity Inu mają grubą podwójną sierść i silne, dobrze zbudowane, wyglądem przypominające kocie łapy. Ich ułożone nad grzbietem ogony są delikatnie zawinięte w dół lędźwi. 

Amerykańska Akita Inu z wysokością w kłębie między 66 a 71 cm u samców i 61 do 66 cm u suczek należy do przedstawicieli ras dużych. Osobnik czystej rasy wyróżnia się wyjątkową szlachetnością, być może to właśnie dlatego pierwotna Akita mogła być hodowana wyłącznie przez japońskich Shogunów.

Waga Akity Inu może się wahać od 45 do 59 kg dla samców oraz od 32 do 45 kg dla samic. Japońska Akita Inu, zgodnie ze standardami rasy, jest trochę mniejsza i lżejsza. 

Sierść i umaszczenie

Sierść Akity Inu w dotyku jest twarda i szorstka, posiada jednak miękki i gęsty podszerstek, który zapewnia psu niezawodną ochronę przed wiatrem i wilgocią. Normy rasowe określają, że wszystkie warianty barwne umaszczenia amerykańskiej Akity Inu są dozwolone. Tradycyjnie bułane lub sezamowe jest jednak najczęściej spotykanym. Dopuszczalne jest także umaszczenie pręgowane. 

Według standardu rasy wszystkie warianty barwne powinny wykazywać charakterystyczne znakowanie Urachiro. Urachiro, czyli obecność białawego włosa na policzkach, pod szczęką, na klatce piersiowej, brzuchu, gardle, wnętrzu ogona, wnętrzu kończyn i bocznych powierzchniach pyska.

Sezamowa Akita Inu

Charakter Akita Inu

Jako pies myśliwski Akita Inu znany jest z uporu i zawziętości w walce, a także pasji łowieckiej. Psy tej rasy wykorzystywane są także przez wojsko i policję. Mający zdecydowany i niezależny charakter, Akita Inu wyróżnia się zdumiewającą pewnością siebie. Japończyki wymagają konsekwentnego, ale równocześnie łagodnego i mądrego prowadzenia. 

Potrzeba wyraźnej hierarchii w grupie oraz wysoki stopień dominacji sprawiają, że Akita Inu wychodzi z inicjatywą w nowych wymagających sytuacjach. Niezwykle lojalny i przywiązujący się do swojego właściciela Akita pozwala zawrzeć z nim wieloletnią przyjaźń.

W stosunku do obcych ludzi Akita Inu jest ostrożny i z dystansem podchodzi do nawiązywania nowych przyjaźni. Podobny stosunek ma także do innych psów, których może nie tolerować.

Zdrowie

Podobnie jak wiele rasowych psów, Akita Inu mogą doświadczać skrętu żołądka. Nagłej sytuacji, w której dochodzi do nadmiernego nagromadzenia się gazu w żołądku, co powoduje jego rozszerzenie, a następnie skręt wokół długiej osi. Bez interwencji weterynaryjnej życie psa może być zagrożone. Wzdęcie i skręt żołądka to nagły przypadek medyczny, a właściciele Akity powinni nauczyć się rozpoznawać jego objawy. 

Potencjalni właściciele powinni upewnić się, że hodowca, bada swoje stado hodowlane pod kątem problemów zdrowotnych, takich jak zaburzenia wzroku i tarczycy oraz dysplazja stawu biodrowego, czyli wada stawów biodrowych, która może powodować ból i zapalenie stawów.

Pielęgnacja

Akity są zazwyczaj czyste i mają niewielki „psi zapach”. Nie wymagają intensywnej pielęgnacji, ale ich gruby, luksusowy podwójny płaszcz należy czesać przynajmniej raz w tygodniu, aby wyglądał jak najlepiej. Chociaż przez większość czasu Akity gubią się tylko w minimalnym stopniu, spodziewaj się, że ich gęsty podszerstek będzie „dmuchał” dwa razy w roku, gdzie będzie się gubić tak obficie, że będzie wypadał w kępach po całym domu. W tym czasie pomaga częściej czesać psa, aby pozbyć się martwej sierści. Paznokcie należy również regularnie przycinać, ponieważ zbyt długie paznokcie mogą powodować ból i problemy dla psa. Pamiętaj również o częstym szczotkowaniu zębów psa, aby zapewnić zdrowie zębów.

W trosce o atrakcyjny wygląd naszych czworonożnych pupili niezbędna jest odpowiednia pielęgnacja. Akity są zazwyczaj czyste i mają niewielki „psi zapach”. Na ogół twarde i raczej krótkie futerko Akity Inu, posiadające niemalże niesamowitą zdolność samooczyszczenia, nie wymaga intensywnej pielęgnacji. Przez większość czasu sierść Akity potrzebuje minimalnej troski, szczotkowanie wystarczy przeprowadzić raz w tygodniu. 

Nieco inaczej wygląda to niestety w okresie linienia, czyli wymiany sierści dwa razy w roku. By pozbyć się starego, luźnego włosia z futra psa, nieodzowne jest codziennie skrupulatne szczotkowanie.

Paznokcie należy również regularnie przycinać, ponieważ zbyt długie paznokcie mogą powodować ból i problemy dla psa. Pamiętaj również o częstym szczotkowaniu zębów psa, aby zapewnić zdrowie zębów.

Żywienie Akity 

Dobry hodowca będzie w stanie powiedzieć wiele na temat prawidłowego żywienia psów pomnażanej przez niego rasy. Z doświadczenia wie on najlepiej, czego pieski Akita Inu potrzebują i, co najbardziej im smakuje. 

Nowo nabytemu szczenięciu na początku zaleca się podawać tę samą karmę, którą karmił go hodowca. W miarę dorastania naszego pupila oraz zmiany jego potrzeb żywieniowych należy stopniowo zmieniać spożywaną przez niego karmę. 

Kiedy Akita osiągnie wiek dorosły, redukuje się ilość posiłków. Psy są mięsożercami, dlatego ich przewód pokarmowy jest przystosowany przede wszystkim do spożywania mięs. Ich zapotrzebowanie energetyczne zależy od wielu czynników, takich jak wiek, waga czy aktywność fizyczna. Niemniej wszystkie psy potrzebują w diecie dużej ilości wysokiej jakości mięsa oraz wartościowych warzyw, wielu witamin, minerałów i innych substancji – ich proporcje zależą jednak od indywidualnych potrzeb psa. W tej kwestii najlepiej poradzić się zaufanego weterynarza lub eksperta żywieniowego.

Niezależnie, czy zdecydujemy się naszemu akicie podawać karmę suchą, czy karmę mokrą, ważne, by był to produkt, którego skład dobrze się zna i przekonuje on o wysokiej jakości pożywienia. 

Czy dogadam się z Akitą Inu?

Akita Inu jest lojalny i przywiązujący się do ludzi, z którymi dorastał. Dobrze wychowany Akita w obecności swojego pana jest 'grzeczny przy obcych' i nie okazuje agresji.

Tak czy inaczej, Akita Inu potrzebuje doświadczonego właściciela, który dobrze zna się na wychowywaniu psa. Dysponuje czasem, cierpliwością i chęcią na układanie pupila oraz jego rozległą socjalizację, by móc wieść z nim spokojne i harmonijne życie. 

Warto wiedzieć, że Akita Inu raczej nie będzie się cieszył ze spotkania z innymi psami — jest psim introwertykiem, trzeba to zaakceptować. Wystarczy mu jego ludzka rodzina. Jeśli marzymy o żywiołowym psie, którego będziemy mogli zabrać ze sobą wszędzie i, który uwielbia, gdy wokół dużo dzieje się — to nie Akita. Jeśli jednak odpowiada nam dostojny i niezależny charakter Akity, możemy na długie lata zyskać naprawdę wiernego i oddanego kompana.

Akita Inu nad morzem

Hodowla Akity Inu w Polsce

Decydując się na wspólne życie z psem rasy Akita Inu, najpierw należy znaleźć profesjonalnego, zrzeszonego w związku, a zatem godnego zaufania hodowcę. Kupując szczenię z zarejestrowanej w ZKwP (Związek Kynologiczny w Polsce), hodowli Akity Inu otrzymamy metrykę urodzenia lub rodowód. Tylko w ten sposób będziemy mieć pewność, że pozyskany przez nas zwierzak będzie zdrowy, zsocjalizowany o ustabilizowanym charakterze. 

Cena, czyli ile kosztuje Akita Inu?

Cena Akity Inu może się różnić w zależności od hodowli, którą wybierzemy. To predyspozycje i osiągnięcia rodziców w dużym stopniu wpływają na cenę szczeniaka. Cena Akity Inu może być też uzależniona od płci, umaszczenia, eksterieru, predyspozycji oraz przyszłych rokowań wystawowych.

Przyjmuje się, że cena za szczeniaka Akity Inu z rodowodem ZKwP wynosi przynajmniej 3500 zł. W podobnej cenie znajdzie się również Akita amerykańska. Warto przy tym pamiętać, iż pies pochodzący z ameryki jest mniej popularny od japończyka. To właśnie dlatego szczeniak Akity amerykańskiej często okazuje się trudny do nabycia.

Czasami cena Akity Inu i Akity amerykańskiej może sięgać kwoty nawet 4000-5000 zł. W tej cenie kupimy szczeniaka o dowolnym umaszczeniu z przeznaczeniem na wystawy pochodzącego od utytułowanych rodziców.

Ciekawostki

Duchowe znaczenie

Kiedy w Japonii urodzi się dziecko, dumna rodzina zazwyczaj otrzymuje małą statuetkę Akity Inu, symbolizującą zdrowie, szczęście i długie życie.

Hachiko - najsłynniejszy Akita Inu

Najsłynniejszy Akita wszech czasów miał na imię Hachiko. Pies przez 9 lat czekał na japońskiej stacji kolejowej, aż jego pan (który nieoczekiwanie zmarł) będzie wracał z pracy. Richard Gere występuje w hollywoodzkiej wersji historii „Hachi: A Dog’s Tale”.

Agresja Akity Inu

Akita może być agresywna w stosunku do innych psów, szczególnie do osobników tej samej płci.